خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا طاقت نمی‌باشد جدایی کردن از جانانبه مزدِ جانِ خود بر من ببخشید ای مسلمانان
۲
رفیقان دردمندان را چه غیرت بیش ازین باشدکه خود را می‌کشیم این‌جا و آن‌جا بی‌خبر جانان
۳
که را بودی جوان‌مردی که پیغامی بیاوردیچه می‌گویم سبک روحی محال است از گران‌جانان
۴
در آن سنگین‌دلان باری دریغا گر وفا بودیحسابی بر نمی‌شاید گرفت از سست‌پیمانان
صفحهٔ ۱ از ۳