خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخواهم هرگز از می توبه کردننمی ترسم ز خون رز به گردن
۲
به روی دوستان تا می توان خوردنخواهم اندُهِ بی هوده خوردن
۳
اگر صد سال خواهم در جهان بودبباید عاقبت ناچار مردن
۴
نخواهد بود دنیا باکسی دوستچرا باید به دشمن دل سپردن
صفحهٔ ۱ از ۲