خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل نمی‌گفتم تورا با عشق خود بینی مکنآنجا که باشد نی‌شکر دعویِ شیرینی مکن
۲
خاصیّتِ یاقوت و زر روشن کند نار و حَجَرپس اعتمادِ دوستی تا یار نگزینی مکن
۳
خود را به سمتِ ظالمی چون باز دادی وایِ‌تورحمت نخواهد کرد پی بیهوده مسکینی مکن
۴
ای آنکه غیبت می‌کنی تشنیع بر ما می‌زنیشرطِ مسلمانی‌ست این هیهات بی‌دینی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲