خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاخ سرسبز و چمن دلشادستعالم از عدل بهار آباد است
۲
غنچه تا روی به صحرا آوردگرهی از سر دل بگشادست
۳
سرو در خدمت گل برپایستبید در پای چنار افتادست
۴
بندهٔ سوسن مشکین نفسمکوست کز بند جهان آزادست
صفحهٔ ۱ از ۳