خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل غنچه را باز این غم گرفتستکه پشت بنفشه چرا خم گرفتست
۲
نقاب از رخ او بخواهد گشودنصبا غنچه را زان فرادم گرفتست
۳
چمن را خط سبزه منشور ملکستکه اقلیم شادی مسلّم گرفتست
۴
مگر چشم من دید در خواب نرگسکه چشمش ز چشمم چنین نم گرفتست
صفحهٔ ۱ از ۲