خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دم باد صبا بگشا دستگرهی از دل ما بگشا دست
۲
هر فتوحی که جهانراست ز گلهمه از باد هوا بگشادست
۳
نقش بدان چمن را همه کارار نفسهای صبا بگشادست
۴
لاله پنداری عطّار بهارنافۀ مشک خطا بگشادست
صفحهٔ ۱ از ۳