خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم در آرزوی عشق روی جانانستبعشق می نرسم این همه بلا زانست
۲
همه ازین سوی عشقست هر چه رنج و بلاستچو جان بعشق گروکشت کار اسانست
۳
چو اهل عشق نباشی و لاف عشق زنیتو آن کمال شناسی و عین نقصانست
۴
نخست شرط ره عشق دیدة بیناستکه عشق چهرة خوبان نه کار کورانست
صفحهٔ ۱ از ۳