خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا کرده مشوّش زلفتوی ز گل ساخته مفرش زلفت
۲
تا که در خسته دل ما پیوستنیست خالی ز کشاکش زلفت
۳
شد ز بیماری چشمت آگاههست از آن روی بر آتش زلفت
۴
روز خوش را دل من شب خوش کردتا که او راست شب خوش زلفت
صفحهٔ ۱ از ۲