خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو گر دست در زمانه برآردز آدمیان قحط جاودانه برآرد
۲
رخصت آهی بده که تا دل تنگمیک نفس آخر بدین بهانه برآرد
۳
بارگی عشق تو چو تاختن آردعقل نیارد که سر ز خانه برآرد
۴
فتنه چو پروانه یافت از خطت، اکنونمغز سلامت بتازیانه برآرد
صفحهٔ ۱ از ۳