خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز ما را رخ زیبای تو در کار آوردبا زمان بند کمند تو گرفتار آورد
۲
هوسم بود که چون غنچه گریزم در خودبازم از پوست برون آن گل رخسار آورد
۳
کرده بد روی بدیوار لامت دل مننقب زد فتنه و سر زین سوی دیوار آورد
۴
آن غم عشق چو یکچند برفت از سر مندوش باز آمد و شادیّ بخروار آورد
صفحهٔ ۱ از ۴