خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارم چو کرد گلستان بر آیدخروش دلم تا به کیوان برآید
۲
چمان سرو در خاک پایش بغلتدچو گرد چمن‌ها خرامان برآید
۳
چو غنچه برآیم ز دل من هرآنگهکه آن سروبن از گلستان برآید
۴
برآید غریو از دل خلق اگر اودگر ره به بازار ازین سان برآید
صفحهٔ ۱ از ۴