خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان که در عالم خود او را داشتمبهر تو نابوده‌اش انگاشتم
۲
دیده را با نقش تو پرداختمسینه را از مهر تو انباشتم
۳
مطبخ سودای خود یعنی دماغاز برای عشق تو افراشتم
۴
در زمین سینه از روز نخستدانۀ دل خود بنامت کاشتم
صفحهٔ ۱ از ۲