خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد باد آنکه حریفان همه با هم بودیمدوستانی که همه یک دل و محرم بودیم
۲
نوحریفانی پاکیزه تر از قطرۀ آببر نشسته بگل و لاله چو شبنم بودیم
۳
هر یکی عالمی از فضل و هنرمندی و بازفارغ از نیک و بد گردش عالم بودیم
۴
هر کجا بستگیی بود کلیدش بودیمهر کجا خستگیی آمد مرهم بودیم
صفحهٔ ۱ از ۳