خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجایی ای به دو لب آب زندگانی من؟کجایی ای غم تو اصل شادمانی من؟
۲
به بوی وصل توام زنده، وز غمت مردهاگر چه فارغی از مرگ و زندگانی من
۳
بپرس حال دل من به شرح از غم خویشکه آگهست خود از حال سوزیانی من
۴
چنان که بر دل من هست سرگرانی تومباد در پی حسن تو دل‌گرانی من
صفحهٔ ۱ از ۲