خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمزهٔ تیز تو جگرخوارهوی لعل تو طیرهٔ شکرپاره
۲
هم وعدهٔ تو دراز بی‌حاصلهم چشم ضعیف تو ستمکاره
۳
برگشته بصد هزار نومیدیاز کوی تو عاشقانِ بیچاره
۴
همچون گل و لاله ماه و خور پیشتبر خاک همی نهند رخساره
صفحهٔ ۱ از ۲