خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلیست هوس خانۀ غم آبادیکه گر بدور فتادی مرا به افتادی
۲
طرب نکوهی، انده کشی، غم اندوزیز کار عیش پشیمان، به درد دل شادی
۳
درو بهر سر مویی نهفته درد دلیدرو بهر سر انگشت، خار بیدادی
۴
بسان شعلۀ انگشت هر نفس که زنمبرو چنان که بر آتش براوفتد بادی
صفحهٔ ۱ از ۲