خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویی، چگونه رویی؟ رویی چو آفتابیزلفی، چگونه زلفی؟ هر حلقه‌ای و تابی
۲
هر پرتوی ز رویت، در چشم عقل نوریهر حلقه‌ای ز زلفت، در حلق جان طنابی
۳
گر عکس عارض تو، بر صحن عالم افتدگردد ز سایۀ او، هر ذرّه آفتابی
۴
آب حیات کِبوَد؟ خلد برین چه باشدبر روی تو نگاهی، بر یاد تو شرابی
صفحهٔ ۱ از ۳