خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از وجود برنجم مرا چه غم بودیاگر وجود پریشان من عدم بودی؟
۲
همه عذاب وجودست هر چه می بینیاگر وجود نبودی عذاب کم بودی
۳
نه بیم مرگ بود در عدم نه حسرت عمرنه آرزو که مرا بیش ازین درم بودی
۴
نه ترس آتش دوزخ نه هول رستاخیزکه خود تمام بدی گر همین دو غم بودی
صفحهٔ ۱ از ۳