خلوتی با کمالالدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم لباس صبر به صد پاره کردهایبازم ز کوی عافیت آواره کردهای
۲
ترسم خجل شوی اگرت آورم برویآن جورها که بر من بیچاره کردهای
۳
هرچ آسمان به خنجر مرّیخ میکندتو در زمین به غمزهٔ خونخواره کردهای
۴
خود با دل تو لابۀ ما سودمند نیستگویی به رغم ما دلی از خاره کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲