خلوتی با کمالالدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۰۴ - وله لیضآ یمدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که دست چپ از دست راست داند بازباختیار ز مقصود خود نماند باز
۲
ولی شقاوت کلّی چو در کسی آویختبساکه شربت ناکامیش چشاند باز
۳
ستیزۀ من و گردون بغایتی برسیدکه جان همی دهم و او نمی ستاند باز
۴
خیال دست تو باد آمدست چشم مراکه درّو لعل بدامن همی فشاند باز
صفحهٔ ۱ از ۶