خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۳ - در مرثیهٔ پسر خود گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور دو دیدگان ز لقای تو داشتمیک سینه پر زمهر و هوای تو داشتم
۲
من جان و زندگی خودای جان و زندگیگر دوست داشتم ز برای تو داشتم
۳
هر رنج و هر بلا که ز ایّام داشتماز بهر دفع رنج و بلای تو داشتم
۴
حقّا که گرچه خلق جهان عیب می کنندمحراب روی خود کف پای تو داشتم
صفحهٔ ۱ از ۳