خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۶ - فاجابه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اثیرالدین را رسمست بر زبان قلمپیام روح قدس دم بدم ادا کردن
۲
بنوک کلک گهر را جگر همی سفتنبگام صیت مجارات با صبا کردن
۳
چرا زتیغ زبانت گهر همی باردگهر زتیغ چو مشکل توان جدا کردن؟
۴
چو تو همی زنی خشک طوطی انگیزیعجب نباشد از چوب اژدها کردن
صفحهٔ ۱ از ۵