خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۸۲ - وله ایضاً
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین پس نبیند این دل من روی خوشدلیبر بسته کشت راه من از کوی خوشدلی
۲
غمگین دلم که خوی گر درد و محنت استتا غم بود کجا نگرد سوی خوشدلی؟
۳
بی بر بماند کشت امیدم از آنکه نیستآب حیات را مدد از جوی خوشدلی
۴
چون مجمر ار چه سینۀ تنگم پر آتشستزین سوخته جگر ندمد بوی خوشدلی
صفحهٔ ۱ از ۳