خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۶۴ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقدکلک گره گشای تو فرمان روا بود
۲
تر گردد از حیای کفت ابر هر زمانوین قطره ها کزو بچکد از حیا بود
۳
با طبع تو مثل نتوان زد ز موج بحرکان جمله شورش و نقب و این سخا بود
۴
از جود دست تو که بشکرست هر کسیدانی که چون منی به شکایت خطا بود
صفحهٔ ۱ از ۴