خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بودوین بنده را زبان عبارت فصیح بود
۲
چندان که خواستم که کنم نظم مدحتینه معنی غریب و نه لفظی ملیح بود
۳
چون بادپای خوشرو اندیشه گرم کرداز عجز درسر آمد و عیبی قبیح بود
۴
گفتی قلم شدست مرا دست با قلموین از کسل نبود که عجز صریح بود
صفحهٔ ۱ از ۲