خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ملامت من گر به خدمت خواجهمرا زیادتی اکنون تردّدی نرود
۲
ضرورت از پی قوتی ببایدم رفتنمرا ز بخشش او چون تعهّدی نرود
۳
تعهّد ار نبود کومباش، سهلست اینز من برای تعهّد تقاعدی نرود
۴
و لیک محض خری باشد آمدن جاییکه گر نیایی هرگز تفقّدی نرود
صفحهٔ ۱ از ۱