خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۷۶ - ایضا له
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرورا عرضها نمی بایدکه به دست سخن بسوده شود
۲
شعر آیینه ییست کاندر ویصورت حالها نموده شود
۳
هر کجا تخم مردمی کارندخوشۀ شکر از آن دروده شود
۴
زنگ این ننگ از صحیفه نامنه همانا که خود ز دوده شود
صفحهٔ ۱ از ۳