خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترا جمع گشته در ره آزهمّت کوته و امید دراز
۲
همه دندان ز حرص همچون سیرهمه مغز تو پوست همچو پیاز
۳
ندهی خر بزاهدان لیکننان ایشان همی خوری بنیاز
۴
دست تو چون دهان گرسنگانهر چه در وی نهی نیایی باز
صفحهٔ ۱ از ۲