خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۲۹۸ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پناه زمرۀ دانش شکوه اهل هنرکه هست جان معانی به لفظ تو زنده
۲
گر آیدش ز نهیب تو سنگ در دندانشود کواکب پروین ز هم پراگنده
۳
فضای دهر شود همچو گریه گوهر بارکجا سخای تو دندان نمود چون خنده
۴
سپهر، کورا بر زیر پای دندانستکند همیشه ازین در تراش چون رنده
صفحهٔ ۱ از ۴