خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الدّین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد.
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم باد صبا هیچ عزم آن داریکه این تکاسل طبعیّ خویش بگذاری
۲
به پای تو چو دو گامست طول و عرض جهانبه گاه قطع مسافت ز تیز رفتاری
۳
توقّعی ز تو دارم ز روی همنفسیاگر به ثقل نداری و رنج نشماری
۴
تجشّمی کن و یکدم به کارها پردازناتوانی اگر چه مزاج‌ها داری
صفحهٔ ۱ از ۶