خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۲ - آمان
تصنیف‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نوشتهٔ عارف در دیوانش، این تصنیف سال ۱۳۲۶ ه. ق پس از مرگ شیدا در «ورود فاتحین ملت به طهران» ساخته شده است. موسی خان معروفی هم بعداً تنظیمی از این اثر صورت داد که کمابیش مبنای اجراهای بعدی قرار گرفت.
۲
ای امان از فراقت، امانمُردم از اشتیاقت، امان
۳
از که گیرم سراغت، امان (امان امان امان امان)
۴
مژده ای دل که جانان آمدیوسف از چه به کنعان آمد
صفحهٔ ۱ از ۴