خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۱۰ - از خون جوانان وطن لاله دمیده
تصنیفها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارف قزوینی در دیوان خود و در مقدمهای بر این تصنیف، آوردهاست:
۲
این تصنیف در دورهٔ دوم مجلس شورای ایران در تهران ساخته شدهاست. به واسطهٔ عشقی که حیدرخان عمواوغلی بدان داشت، میل دارم این تصنیف به یادگار آن مرحوم طبع گردد. این تصنیف در آغاز انقلاب مشروطه ایران به یاد اولین قربانیان آزادی سروده شدهاست.
۳
هنگام می و فصل گل و گشت و چمن شددربار بهاری تهی از زاغ و زغن شد
۴
از ابر کرم خطهٔ ری رشگ ختن شددلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد
صفحهٔ ۱ از ۵