خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۳۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم که صبا مژده بهار دهددم هوا مدد نافه تتار دهد
۲
دل مرا که فراموش کرد عهد وصالنسیم باد صبا بوی زلف یار دهد
۳
ز آب دیده به موجی دراو فتم که به جهدخیال را سوی بالین من گذار دهد
۴
ز دست ناخوشی آنکس رهاندم کان دمبه دست من می صافی خوشگوار دهد
صفحهٔ ۱ از ۹