خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۶۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در وقت آنک ضلّ زمینکرد بر موکب شعاع کمین
۲
راست گفتی مظلّه ای ست سیاهسر برافراخته به چرخ برین
۳
دیدم اطراف ربع مسکون رااز سیاهی چو کلبه مسکین
۴
آسمان چون زمین مجلس شاهجلوه گاه جمال حورالعین
صفحهٔ ۱ از ۱۲