خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۲
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خسروی که از رخ دوشیزگان غیبهر لحظه دست فکرت تو در کشد نقاب
۲
در عرض گاه زینت بزم تو فی المثلطاووس وقت جلوه نماید کم از غراب
۳
حفظت به هر زمین که سپر در سپر کشیدممکن بود که رخنه شود تیغ آفتاب
۴
وز بیم میل قهر تو کان دم به دم بودبر چشم دشمنانت نیارد گذشت خواب
صفحهٔ ۱ از ۴