خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به عیدی دلم به روی تو شادعید را روی تو مبارک باد
۲
هر کجا یاد چهرهٔ تو کنندهیچکس را ز عید ناید یاد
۳
ای بسا دل که از هوای لبتدر میان گل و گلاب افتاد
۴
هر زمان شادی نو است مرازان رخ همچو صورت نوشاد
صفحهٔ ۱ از ۳