خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر در عالمِ غیبم دهی راهشود بر من زبانِ خلق کوتاه
۲
جزین کز خود برون آری تماممبحمدالله ندارم هیچ دل خواه
۳
مرا از من اگر وا می ستانیتو می مانی و بس الحمدلله
۴
درآ تا من شوم از خانه بیرونگدایی را نزیبد منصبِ شاه
صفحهٔ ۱ از ۳