خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنوز امّید میدارم به عونالله ملاقاتیسری بر قلّه ی کوهی و دستی بر مناجاتی
۲
مگر این قلّه طورستی و فرعونان حشر کردندمن و اصحابنا بر ساخته از قلّه میقاتی
۳
دلی در دوست پیوستیم و ببریدیم از غیرشکنون بیهوده حاجت نیست با هر کس ملاقاتی
۴
مرا از خانقاه و مدرسه دل سیر شد حالیز هر گوشانه گر خواهی برون آرم خراباتی
صفحهٔ ۱ از ۳