خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مستی و گر هواپرستیاز ما بگذر چنان که هستی
۲
در شور که در هوای شیرینهم شیفتگی به است و مستی
۳
چون سدره اگر بلند قدریبا همت خود هنوز پستی
۴
لافی زدی از مصاف وحدتوز حمله‌ی اولین بجستی
صفحهٔ ۱ از ۳