خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر هیچ صبا به ما گذر کردیوز دوست به ما پیامی آوردی
۲
جان و دل اگر چه بی دل و جانمبستاندی و به دوست بسپردی
۳
تا بندگیی برد ز من جاییکو یاری و هم‌دمی و هم‌دردی
۴
با من چه فتاد مدّعی را کاشکهر کس غم کار خویشتن خوردی
صفحهٔ ۱ از ۲