خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب که رغبت دیدار دوستان کردیقدم به کلبه ما رنجه ناگهان کردی
۲
کدام خصم غباری میان ما انگیختکه پای باز گرفتی و سر گران کردی
۳
کدام باد ندانم بسوی مات افکندچه لطف بود که با جان بی‌دلان کردی
۴
بیا که با تو به خلوت عتاب‌ها دارمکس این کند که تو با یار مهربان کردی
صفحهٔ ۱ از ۲