خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وفا نکردی و از دوستی بگردیدیصلاحِ خویش مگر شیوه ی دگر دیدی
۲
زمانه داد بسی روزگار هجرانمتو چون زمانه مگر چشم تیره در دیدی
۳
مگر زمانه خلافِ منت نمود به خوابکه طرفه خوابی شیرین‌تر از شکر دیدی
۴
کنون تُرُش منشین چون به عرض گه رفتیمتاعِ نازک و بازارِ تیز و تر دیدی
صفحهٔ ۱ از ۲