خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شام خطت گرفته ز صبح آفتاب رازان روز خوش نمانده جهان خراب را
۲
بر نام هیچ‌کس رقم روز خوش نبودخواندیم هر دو رو ورق آفتاب را
۳
بی‌غم نفس نمی‌کشم و جای عیب نیستگر دردکش به لای برآرد شراب را
۴
از سوختن منال چو بردی به غم پناهنسپرده کس به شعله امانت کباب را
صفحهٔ ۱ از ۲