خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشم به درد مکن ای دوا عذاب رامکن مکن که عمارت کند خراب مرا
۲
چه آتشی تو نمی‌دانم ای بهشتی رویکه ذوق گریه عشق تو کرد آب مرا
۳
هجوم گریه نمی‌دانم اینقدر دانمکه جای بر سر آب است چون حباب مرا
۴
ز شکوه ستمت مردم و همان خجلمبرون نبرد اجل هم از این حجاب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲