خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میزند نشتر تدبیر شب و روز مرامصلحت چیست به این مصلحت آموز مرا؟
۲
هست حق نمکی بر منش از دیده شورآنکه چشم بدش افکند به این روز مرا
۳
عید نوروز من آنست که پیشم باشیچون نباشی تو چه عیدست و چه نوروز مرا؟
۴
طبعم افسرده شد از فکر حریفی خواهمکه کند گرم به یک بیت گلوسوز مرا
صفحهٔ ۱ از ۲