خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرابلبلان کردند تعلیم غزل‌خوانی مرا
۲
راز من چون نقش پیشانی ز کس پوشیده نیستاز ازل بازست چون آیینه پیشانی مرا
۳
هر طرف هنگامه‌ای گرم است از من همچو شمعروشناس انجمن دارد سرافشانی مرا
۴
کی لباس من شود پیراهن فانوس چرخشعله شمعم کند گردن گریبانی مرا
صفحهٔ ۱ از ۳