خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق غمت ز سینه محزون نمی‌روداز دل هوای درد تو بیرون نمی‌رود
۲
هرچند ناز دامن لیلی کشد، دلشباور مکن که از پی مجنون نمی‌رود
۳
زین چشم خون‌فشان که مرا هست، چرخ راکشتی کدام روز که در خون نمی‌رود؟
۴
بر دل شبی نمی‌گذرد کز غلوی ضعفبا ناله شبانه به گردون نمی‌رود
صفحهٔ ۱ از ۳