خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتباردر پیش آفتاب ز شبنم چه اعتبار
۲
چون اعتبار خلق ز بی‌اعتباری استاز اعتبار مردم عالم چه اعتبار
۳
از ساغر تهی چه تمتع برد کسیاز دیده‌ای که نیست در او نم چه اعتبار
۴
چون راه بیش و کم همه بر شارع فناستاز عشرت زیاد و غم کم چه اعتبار
صفحهٔ ۱ از ۲