خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا یک رنگ شو با ما مپوش از زرق زراقیمکن تر دامنی بر خشک و بستان ساغر از ساقی
۲
مخور با خویش وگر خوردی به یاد دوست خور باریکه ناید از سموم بادیه جلاب پَر آقی
۳
سقاک الله قدح بستان ز دست ترک یغماییعفاک الله تفرج کن به روی حور ییلاقی
۴
شراب تلخ با شیرین دهانان خوش توان خوردنکه با پاکیزه رویی هستِ‌شان پاکیزه اخلاقی
صفحهٔ ۱ از ۳