خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیده ام که تو با دوستان وفا نکنیمن اعتماد ندارم که عهد می شکنی
۲
به شیوه دگر افتاده ای ندانم دوشچه خواب دیده ای امروز باز در چه فنی
۳
چه خوانمت به که مانی جز این نمیدانمکه آفت دل و دینی بلای جان و تنی
۴
به هر جفا که توانی مرا زپیش برانکه از تو تلخ نباشد بدین شکر دهنی
صفحهٔ ۱ از ۳